Welkom, Nusu Mae

 

'Elke twee weken verdwijnt er minstens één taal. Dit betekent dat over honderd jaar zo ongeveer de helft van de nu nog 6000 talen van de wereld zal zijn uitgestorven. Volgens de somberste berekening zijn er dan zelfs maar 600 talen over.' 



Elke taal is een bijzonder ingewikkeld systeem van vormen en betekenissen. Er bestaan geen gemakkelijke of moeilijke, geen primitieve versus ontwikkelde talen. Als de woordvorming van een taal relatief gemakkelijk is, blijkt de zinsbouw, de woordvolgorde of de klankstructuur juist zeer complex te zijn.

 

Taal is bovendien niet alleen een verzameling klanken en woorden waarmee we zinnen bouwen om te communiceren. Een taal weerspiegelt de unieke cultuur, manier van denken, kennissystemen en levensvisie van het volk dat die taal spreekt. Dat zien we terug in traditionele volksliteratuur, rituelen, humor, sport en spel, dans en muziek. Met elke taal die uitsterft, wordt de schat aan taaldiversiteit kleiner en gaan die levensvisies en belangrijke kennis van unieke vaardigheden en technieken, van flora (denk aan medicinale planten), fauna en ecosystemen verloren. 

 

Maar er gaat nog meer verloren wanneer talen verdwijnen. In de eerste plaats voor de oorspronkelijke sprekers zelf, die met de taal misschien nog niet meteen ook de eigen cultuur verliezen, maar wel (een deel van) hun identiteit. En in de tweede plaats voor de rest van de wereld: we zullen nooit meer toegang hebben tot de taal, cultuur en historie van het volk dat zijn eigen taal is kwijtgeraakt, zeker niet omdat veel bedreigde talen alleen gesproken worden, en geen geschreven vorm hebben. Als het proces van globalisering doorzet, gaat alles om ons heen op elkaar lijken, ook talen en culturen. Het belang van biodiversiteit is allang tot iedereen doorgedrongen. Waarom zou de instandhouding van taaldiversiteit minder belangrijk zijn?    

  

      

 

Stichting MAPANASA

Kvk-nummer: 55923976